W 2019 roku firma rozrywkowa z siedzibą w New Jersey złożyła w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych USA wniosek o zastrzeżenie znaku towarowego dla szeregu usług, w tym produkcji muzyki, nagrań występów oraz ofert związanych z rozrywką. Znak ten zawierał słowo „Cognac", co wywołało obawy wśród francuskich producentów o tej samej nazwie.
Bureau National Interprofessionnel du Cognac, francuska organizacja reprezentująca producentów brandy Cognac, zakwestionowała wniosek. BNIC stwierdził, że „Cognac" jest oznaczeniem geograficznym, wskazującym produkty pochodzące z konkretnego regionu we Francji. Jego użycie w znaku towarowym dla niezwiązanych usług mogłoby wprowadzić konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów lub usług.
W 2022 roku Rada ds. Odwołań i Procesów w Sprawach Znaków Towarowych (Trademark Trial and Appeal Board) wydała wyrok na korzyść BNIC. Rada ustaliła, że BNIC posiada wyłączne prawa do certyfikowanego znaku towarowego „Cognac", a użycie słowa „Cognac" w znaku firmy rozrywkowej mogłoby wprowadzić konsumentów w błąd. Jednakże rada zauważyła również, że znak rozrywkowy był wystarczająco odrębny, aby uniknąć pomyłki, głównie dlatego, że fraza „Cologne & Cognac" stanowiła dominującą część znaku.
BNIC przedstawił kontekst historyczny i kulturowy, podkreślając, że „Cognac" od dawna kojarzony jest z muzyką, szczególnie w środowisku hip-hopowym. Artyści tacy jak Snoop Dogg i 50 Cent współpracowali z markami Cognac, utrwalając związek między tym produktem a branżą muzyczną.
Mimo to rada oddaliła zarzut prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd na podstawie Sekcji 2(d) Ustawy o Znakach Towarowych, argumentując, że nazwa marki w znaku rozrywkowym będzie dominować w percepcji konsumentów. Rada oddaliła również roszczenie dotyczące rozwodnienia znaku, powołując się na niewłaściwe sformułowanie pozwu.
Zdanie odrębne sędziego Wolfsona zakwestionowało rozumowanie rady, wskazując na silne nakładanie się branż muzycznej i produkcji Cognac. Argumentował on, że rada nie oceniła właściwie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd wynikającego ze wspólnych odbiorców i kanałów rynkowych.
BNIC odwołał się od tej decyzji do Sądu Apelacyjnego ds. Obwodu Federalnego USA. Podczas ustnych argumentów skład sędziowski sygnalizował, że decyzja rady prawdopodobnie zostanie uchylona. Sędziowie skrytykowali radę za niewłaściwą ocenę sławy certyfikowanego znaku towarowego „Cognac" oraz za przyjmowanie założeń dotyczących percepcji konsumentów.
Sędzia Clevenger zauważył, że rada błędnie założyła, iż obecność słowa „Cognac" w znaku rozrywkowym automatycznie prowadzi do domniemania dominacji nazwy marki. Sędzia Hughes wskazał, że rada nie rozróżniła w wystarczającym stopniu sławy znaku towarowego „Cognac" od samej nazwy marki.
Sprawa ta uwypukla złożoność prawa znaków towarowych, szczególnie w przypadkach dotyczących oznaczeń geograficznych i ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd. Podkreśla również wagę monitorowania znaków towarowych, zwłaszcza dla firm używających nazw, które mogą mieć historyczne lub kulturowe znaczenie w innych branżach. Spór ten jest także przykładem obaw związanych ze sprawami UDRP, gdy marki się pokrywają. Zrozumienie cybersquattingu jest również niezbędne w dzisiejszym cyfrowym krajobrazie.