Çin Marka Hukuku’nda Kullanım Zorunluluğu Yeniden Düzenleniyor

Özet

Çin, 1 Ocak 2027’de yürürlüğe girecek revize **marka tescili** yasasını kabul ederek, biçimsel tescil yerine gerçek ticari kullanıma öncelik veriyor. Yapılan köklü değişiklikler, objektif kötü niyet standardını getirirken **marka izleme** sürecindeki itiraz süresini iki aya indiriyor. Ayrıca, tescilsiz tanınmış markalara sınıflar arası koruma sağlarken, kötü niyetli başvurulara karşı cezaları artırıyor. **Marka takip** ve **benzer marka takibi** hizmetleri, bu yeni düzenlemelerle daha da önem kazanıyor.

Çin'de fikri mülkiyet koruması, onlarca yılın en önemli dönüşümünü geçiriyor. 26 Haziran 2026 tarihinde, Ulusal Halk Kongresi Daimi Komitesi, revize edilmiş Marka Kanunu'nu kabul ederek, kanunun başlangıcından bu yana beşinci büyük güncellemesini gerçekleştirdi. Bu kapsamlı değişiklik, kanunu sekiz bölüm ve 73 maddeden dokuz bölüm ve 87 maddeye genişletiyor. Özellikle, tescil koşullarına ayrılmış bağımsız bir bölüm ekliyor ve marka yönetiminin kapsamını önemli ölçüde genişletiyor.

1 Ocak 2027 tarihinde yürürlüğe girecek olan bu yasal değişiklik, tamamen biçimsel tescilden gerçek ticari kullanıma dayalı bir sisteme geçişin kararlı bir işareti niteliğinde. Çin'de faaliyet gösteren küresel işletmeler için bu nüansları anlamak, risk yönetimi ve marka stratejisinin kritik bir bileşenidir.

Gerçek Kullanıma Dayalı Tescil

Değişikliğin ana teması, "kötü niyet" kavramının yeniden tanımlanmasıdır. Yeni 19. Madde, kullanma niyeti olmadan yapılan başvuruları ve açıkça normal iş ihtiyaçlarını aşan başvuruları hedef alarak önceki standardı daha da netleştiriyor. Bu objektif test, sübjektif kötü niyetin belirsiz sorgusunun yerine, başvuru hacmi ile gerçek iş faaliyetleri arasındaki doğrulanabilir uyumu odak noktası haline getiriyor. Her iki koşulun da karşılanması gerekliliği, meşru iş planlamasına dayanan savunma amaçlı başvuruların otomatik olarak cezalandırılmamasını sağlıyor.

İzlemeye Başla

Kötü niyetli başvurunun maliyeti önemli ölçüde arttı. 54. Madde uyarınca, olumsuz etkiler yaratan kötü niyetli başvurularda bulunan başvuru sahipleri uyarı ve 100.000 RMB'ye kadar para cezası ile karşı karşıya kalıyor. Bu tür talimatları bilerek kabul eden marka vekilleri de 67. Madde uyarınca aynı sorumluluğu paylaşıyor. Marka tescili artık maliyetsiz bir piyango olarak görülmüyor; gerçek mali yükümlülükleri olan cezai bir faaliyet haline geliyor.

Bu kullanım odaklı yaklaşım, bakım ve uygulama alanlarına da uzanıyor. Bilinen üç yıllık kullanılmama iptal kuralı korunurken, 57. Madde marka ofisine atıl tescilleri resen iptal etme yetkisi veriyor. Ayrıca, 78. Madde, ihlal iddiaları için ispat yükünü yeniden düzenliyor. Tescilli marka sahipleri artık ihlalden önceki üç yıl içinde kullanımı kanıtlamak zorunda, dava açılmadan önce değil. Bu değişiklik, dava öncesi son anda üretilen kanıtların usul gerekliliklerini karşılamasını engelliyor. Ek olarak, 2. Madde, bir markanın internet üzerinden kullanımını geçerli marka kullanımı olarak kodlayarak, dijital öncelikli işletmeler için hukuki netlik sağlıyor.

Ayarlanmış Sınırlarla Güçlendirilmiş Koruma

Revize edilen kanun, tanınmış markalar için somut avantajlar sunuyor. 21. Madde, bir markanın Çin'de tescilli olma şartını kaldırarak, farklı sınıflardaki ürünlerde haksız yararlanmayı engelleme imkanı tanıyor. Tescilsiz tanınmış markalar, sahibinin markanın ününe dair yeterli kanıt sunması koşuluyla, farklı ürünlerdeki kötü niyetli başvuruları engelleyebilir. Küresel çapta genişleyen şirketler için 69. Madde, yurt dışı onay mekanizmasını getiriyor. Marka ofisi, bir markanın Çin'de tanınmış olduğunu resmi olarak teyit edebilir; bu da hak sahiplerine yabancı hukuki süreçlerde yardımcı olur.

Tazminat hesaplamaları da yeniden düzenlendi. 77. Madde, hak sahiplerine tazminatın temelini belirlerken gerçek zarar veya ihlalcinin kazancı arasında seçim yapma imkanı tanıyor; katı bir sıralama izlenmesi gerekmiyor. "Kasıtlı" ihlal durumunda, bir ila beş kat arasında cezai tazminat uygulanıyor ve bu standart Medeni Kanun ile uyumlu hale getiriliyor.

Önemli olan, yasama organının daha güçlü korumayı adil rekabetin korunması ile dengelemiş olmasıdır. 73. Madde, adil kullanım hükmünü önemli ölçüde genişleterek, tanımlayıcı kullanımı açıkça kodluyor. Başka birinin tescilli markasını yalnızca ürünün amacını veya kaynağını belirtmek için kullanmak, karışıklığa neden olmadığı sürece izin verilebilir. Bu, onarım hizmetleri, yedek parça tedarikçileri ve ikinci el satıcıları için uzun süredir devam eden belirsizlikleri gideren yasal bir dayanak sağlıyor.

Usul Değişiklikleri ve İdari Sıkılaştırma

Uygulamacılar için en acil operasyonel etki, itiraz süresinin üç aydan iki aya indirilmesidir (36. Madde). İtirazın ardından kanıtların tamamlanması için üç aylık süre korunmuş olsa da, iç karar süreçlerinin hızlandırılması gerekiyor. Marka izleme hizmetlerinin bu kısaltılmış süreye uyum sağlaması, üçüncü şahısların tescil almasını engellemek için kritik öneme sahip.

Marka vekilleri daha sıkı bir düzenleyici rejimle karşı karşıya. Yeni kurallar, kayıt zorunlulukları, özen yükümlülükleri ve çıkar çatışması yasaklarını getiriyor. Uygulamacılar artık kişisel sorumluluk ve 200.000 RMB'ye kadar para cezası ile karşı karşıya. Bu düzenleme, ilk kez yurt dışı başvurularında yerli müvekkiller için de geçerli hale getirilerek, sektör genelinde denetimi sıkılaştırıyor.

Vazgeçilen Öneriler: Neler Çıkarıldı?

Yasama tartışmalarının önemli bir kısmı, hayata geçirilmeyen önerilerle şekillendi. 2023 taslağındaki dört agresif düzenleme, ilk okumadan önce çıkarıldı; bir tanesi de ikinci okumada iptal edildi. Bu çıkarmaların anlaşılması, mevcut politikanın sınırlarına dair içgörü sağlıyor.

ABD uygulamalarından esinlenen beş yıllık kullanım beyanları önerisi, idari yük ve dürüst işletmelerin devasa bir kayıt sistemini denetleme maliyeti endişeleri nedeniyle terk edildi. Aynı markanın yeniden başvurusunun genel olarak yasaklanması önerisi de kaldırıldı, çünkü kapsamlı istisnaların oluşturulması zor oldu ve meşru portföy konsolidasyonu ihtiyaçları dikkate alındı.

Hak sahipleri için en dikkat çekici kayıp, zorunlu devir mekanizmasıdır. 2023 taslağı, önceki hak sahiplerine kötü niyetli tescillerin başvuru tarihini korumak için devrini talep etme imkanı tanıyordu. Bu maddenin çıkarılması, iptal sistemleri ile olan ilişkide tamamlanmamış çalışmaları yansıtıyor. Böyle bir mekanizma geri dönene kadar, iptal işlemleri sırasında paralel başvuru yapmak pratik bir çözüm olmaya devam ediyor.

Kötü niyetli başvurular için medeni tazminat ve savcılıklar tarafından açılacak kamu yararı davaları da çıkarıldı. İlki, haksız fiil sorumluluğunu fazla genişlettiği; ikincisi ise markaların özel hak niteliği ile çeliştiği gerekçesiyle reddedildi. Mahkemeler, bu boşlukları halen Haksız Rekabetin Önlenmesi Kanunu kapsamında ele alıyor; bu da yasal yolun daraldığı anlamına gelse de, pratikte çözümler mevcut olmaya devam ediyor.

İşletmeler İçin Stratejik Etkiler

2019 kanunuyla karşılaştırıldığında, 2026 revizyonları önemli bir ilerlemeyi temsil ediyor. Sonuç, cezalarla desteklenen objektif bir kötü niyet standardı, tescilsiz markalar için sınıf ötesi koruma, kodlanmış adil kullanım ve küresel marka koruması için birinci nesil araçlar gibi güçlü ancak kademeli yeniliklerdir.

Başvuru stratejileri, spekülatif istifleme yerine gerçek iş planlarına dayanarak savunulabilir olmalıdır. Özellikle kullanım kalıpları karmaşık olan dijital platformlar için kullanım kanıtları sistematik olarak tutulmalıdır. Hukuk ekipleri, kısaltılmış iki aylık marka takip süresi içinde faaliyet göstermek için marka izleme yeteneklerini sıkılaştırmalıdır.

Geçmişteki agresif reformlar bir kenara bırakılmış olsa da, altta yatan sorunlar devam ediyor. Uygulama yönetmelikleri ve yargı yorumları geldikçe, bir sonraki değişiklik turu muhtemelen kalan boşlukları ele alacaktır. Çin'in gelişen marka ortamında başarılı olmanın anahtarı, uyum sağlama yeteneği ve titiz kullanıma dayalı kanıt yönetimidir.